Facebook

Catalonië: de wapenstok en rubberkogels tegen stembusgangers

1 oktober 2017

Of je nu voor of tegen de onafhankelijkheid van Catalonië bent, voor of tegen de organisatie van een referendum daarover, wat vandaag in Catalonië gebeurde is een schanddaad die herinneringen aan het Francoregime wakker maakt. Een politiek conflict werd met bruut politiegeweld en rubberkogels beantwoord, en daarbij vielen honderden gewonden onder vreedzame stembusgangers. Als er een ruit van een bank of warenhuis sneuvelt tijdens een vakbondsbetoging spreekt men van vandalisme; vandaag kon men zien hoe de Spaanse politie de ruiten van scholen verbrijzelde. Niet om terroristen onschadelijk te maken, maar … om stembussen mee te nemen. Het is een goede les voor al wie lichtzinnig de oude linkse analyse van de burgerlijke staat wegwuift: de staat is in laatste instantie een bende gewapende mannen.

De Europese leiders houden zich op de vlakte, want het zou gaan om een interne aangelegenheid van een lidstaat waarin de EU niet kan/mag tussenkomen. Hola, maar als er in Griekenland een referendum aangekondigd werd over een nieuw Trojka-memorandum, kwam de EU onmiddellijk tussen. De Europese Centrale Bank legde het geldverkeer lam en stuurde binnen het paar uur aan op de organisatie van de chaos in het land. Maar daar ging het natuurlijk tegen de (toen nog) ietwat  tegendraadse regering Tsipras, niet over de o zo trouwe ‘Europeaan’ Rajoy, die met zijn gewelddadig optreden zijn corrupt regime wil promoten.

Van de Europese instellingen moeten burgers weinig steun verwachten als het op hun democratische rechten aankomt. Het is daarom een wijze beslissing van de Catalaanse vakbond CGT om  op 3 oktober een algemene staking te organiseren voor de vrijwaring van die rechten. (hm)

2 reacties op “Catalonië: de wapenstok en rubberkogels tegen stembusgangers”

  1. Democratie onder europa is dood en zal dus opnieuw bevochten moeten worden, helaas zijn de overvoede chipsvretende voetbalminnende massa ingeslapen, hulde aan Catalonie die dus nog voor hun eigen indentiteitddurft op te komen.
    Hulde en sterkte aan de moeilijke periode die ongetwijvelt voor jullie ligt, en ik hoop dat Jean Claude Junker aan een delirium ligt.

  2. Het woord Democratie, beeld iets uit wat in wezen nooit echt voluit bestaan heeft, ook niet bij de oude Grieken, en zeker niet de Romeinen.
    Ook aan dit, is een lang en gecompliseerd spel aan voor af gegaan, het is en was geen spontane volks opstand.
    Zo als altijd spelen er ongeziene krachten, politiek econmische, zelfs religeuse bedoeningen.
    Dat de politie heel hardhandig optreed is waar, maar gevraagt door sommige opstandelingen.
    En natuurlijk is dit robotcop gedoe uit den boze, schieten, slaan not done.
    We volgen de ontwikkeling, ken ze goed, ook hun stad zelfs hun taal, wat ze willen, ik dacht dat ze dit al lang kenden, meer meer van wat ?

Laat een reactie achter