Aan de grenzen van het Fort

3 december 2021 – Druipender van hypocrisie kan moeilijk: de Europese Commissie die aangeeft dat ze de wettelijke voorzieningen in verband met asielzoekers voor Polen, Letland en Litouwen wil ‘aanpassen’ en terzelfder tijd beweren dat “alle grondrechten en internationale verplichtingen, onder andere het verbod op pushback’s, zullen gerespecteerd worden.” Die pushback’s zijn evenwel al lang bezig, en niet alleen naar het Wit-Rusland van Loekasjenko, het regime dat door de EU zelf als mensenschennende dictatuur wordt erkend. De asielzoekers komen bovendien uit landen als Irak en Afghanistan, die mede met hulp van Europese lidstaten gebombardeerd en volledig ontwricht werden. Maar het Brussels ‘respect voor de rechtsstaat’ houdt op als het de ‘verdediging van onze grenzen’ betreft. Dat journalisten en mensenrechtenorganisaties zelfs niet meer toegelaten worden aan de grens tussen Polen en Wit-Rusland krijgt nu plots de zegen van de Europese autoriteiten. Tot veel publieke discussie daarover zal het niet komen, want het Europees Parlement wordt in deze alleen geraadpleegd; het wordt dus een onderonsje tussen de ministers van de lidstaten die eventjes het internationaal recht tussen haakjes zullen plaatsen.

Overigens is er nu sprake van een tijdelijke regeling voor Polen, Letland en Litouwen, alsof alleen daar illegale pushbacks gebeuren. Een topje van de ijsberg van wat er zich bijvoorbeeld in Griekenland afspeelt kwam onlangs in het nieuws [1], en op een haast surrealistische manier. Een man van Afghaanse afkomst is als tolk in dienst van Frontex, het grensbewakingsagentschap van de EU. Hij was door Frontex ingezet aan de Grieks-Turkse grens, maar Griekse grensbewakers geloofden daar niets van. Hij werd geslagen, moest kleren, papieren en telefoon afgeven en werd met andere migranten naar Turkije gedreven. (hm)

 


 

 

Laat een reactie achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.