30 juli 2025 – Op 27 juli kwam het tot een zogezegde overeenkomst tussen de Amerikaanse president Trump en de voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen over de handelstarieven voor Europese goederen die de VS binnenkomen. De commissievoorzitter spreekt van een succes dat “zekerheid biedt  in onzekere tijden. Het zorgt voor stabiliteit en voorspelbaarheid, voor burgers en bedrijven aan beide zijden van de Atlantische Oceaan”. Von der Leyen dankte ook  president Trump “voor zijn persoonlijke inzet en zijn leiderschap om deze doorbraak te bereiken.”  Trump van zijn kant gewaagde van “the biggest deal ever made.” en een “good deal for everybody”.

De “stabiliteit” waarover von der Leyen het had slaat blijkbaar op de 15% invoerrechten (bovenop de bestaande van gemiddeld enkele procenten, en met uitzonderingen als wagens die met 25% belast worden, of aluminium en staal aan 50%) geheven op Europese export in de VS. Een concreet cijfer als 15%  is “stabieler” dan een onbestemde dreiging van 0% à 50%, maar de duur van dit tarief is onvoorspelbaar want die ligt in Trumps handen. Op Amerikaanse producten die de EU binnenkomen worden geen extra-heffingen gelegd; integendeel, er zal gewerkt worden aan een stroomlijning van de sanitaire vereisten voor de invoer van vlees; de strengere Europese regelgeving is al lang een doorn in het oog van de Amerikaanse vleesexporteurs.

Het tarief van 15% dat op 7 augustus ingaat moet voor een succes doorgaan van von der Leyen’s “harde onderhandelingen”. Wat had zij Trump te bieden om hem tot de “geste van slechts 15%” te bewegen? Hier wordt het moeilijk, want de Amerikaanse en de Europese versies verschillen op diverse punten. Met een raaskallende bluffer als Trump enerzijds, en een Commissievoorzitter anderzijds die er de voorkeur aan geeft geheime deals af te sluiten waarover verder niet gecommuniceerd wordt – herinner u Pfizergate – is de precieze toedracht voorlopig onbekend. De meeste media hebben het over drie toezeggingen door von der Leyen:

• De EU zou in de komende drie jaar voor 750 miljard USD energieproducten afnemen in de States, vooral vloeibaar gas (fracking LNG), en ook olie en kernsplijtstof. Nu staat von der Leyen niet aan het hoofd van een geplande economie waar centraal beslist wordt wat waar wordt aangekocht; moeten we hieruit besluiten dat bluffer Trump zich heeft laten overbluffen door von der Leyen?
• Daarnaast zou “de EU” voor 600 miljard USD méér gaan investeren in de VS. Maar ook dit is een merkwaardige toezegging, aangezien Europese bedrijven voor hun buitenlandse investeringen niet wachten op een wenk van de Europese Commissie.
• Bovendien zou “de EU” een massale hoeveelheid wapens aankopen in de VS. Wapenaankopen worden evenwel door de lidstaten beslist.

De Commissie moest wel reageren op de media berichten over deze merkwaardige “deal”. Het energiepakket zou gebaseerd zijn op de vermoedelijke noden wanneer de handel in fossiele brandstof met Rusland volledig stopgezet is. Het investeringspakket op zijn beurt zou ingegeven zijn door “contacten met de industrie”. Wat wapenaankopen betreft ontkent de Commissie ten stelligste dat een dergelijke toezegging gebeurde. Dan moet een vakblad als Defence Industry Europe zich in de luren laten leggen hebben…